The Exit 8 (2025) – Genki Kawamura
Malo je onih koji ne vide, a gledaju, da upasti u ovaj život znači upasti u kolotečinu. Ustati, doručkovati, ići na posao, susretati svakodnevno iste likove i iste prizore i pritom vrteti u krug iste misli, ista osećanja. I tako stalno, kao da smo u beskonačnoj petlji. Međutim, stari mudraci, oni koji poriču apsolutni determinizam i fatalizam, nas uče da čovek ima slobodnu volju, da on može da prekine tu petlju makar na kraju završio u nekoj drugoj, isto tako repetitivnoj stvarnosti. Ali običaji, navike, rutina se lakše prihvataju, jer se k njima ide linijom manjeg otpora. Koristiti slobodu predstavlja napor zato što traži od čoveka da preuzima rizike i odgovornost za sopstvenu inicijativu i preduzimljivost u svetu koji u principu teži da zadrži postojeće stanje stvari i da pojedinac ne štrči, nego da se uklopi u amorfnu, inertnu masu... Ovo su samo neka uopštena razmišljanja na koja nas navodi film The Exit 8 , a po kojima bi se on definisao kao košmarna parabola naše stvarnosti...
